Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow Lyrics
Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow lyrics by Kult, from the Kult hit CD featuring the song: Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow. A taste of funky fresh meets red hit disco with Kult's new CD with song lyrics from the hit song Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow. Dance and sing along with your Kult DVD and make a name for yourself, even prepare for a karaoke contest by memorizing the Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow lyrics. You can be the next Kult singing Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow lyrics just like a pro.
Dziewczyna Sie BaA Pogrzebow Lyrics
by Kult
Tak długo szukać i tak dziwnie nagle znaleć sie,
Choć tak co wiosne jest - to jednak cud.
Noc całą biały diabeł na kieliszka tańczy dnie,
W dzień czekasz u starego parku wrót.
Brzeg oceanu marzeń znaczy połamany płot,
Jak kipiel morskich pian - uliczka bzów,
Lecz nagle peka cisza, a kto wie, ten pozna w lot -
Pogrzebny dzwon, no cóż - nie przyjdzie znów...
Bo ona sie bała pogrzebów,
Co noc pełzły w spokój jej snów:
Wóz czarny ze srebrem
I łzy niepotrzebne,
Mdłe drżenie chryzantem i głów.
Bo ona sie bała pogrzebów,
Jak pająk po twarzy pełzł strach,
Gdy chude jak szczapy
Szły złe, kare szkapy,
Z czarnymi kitami na łbach.
Gdy przyszła brali stary wóz, co długo służył już,
Lecz ciągnął jeszcze stówe stary grat.
Popekał lakier, brzeczą drzwi, rwie sprzegło - no to cóż?
Pod krzywym dachem lepiej widać świat.
Zjedzili mape już - na zachód, wschód, od dołu - wzwyż
I każdy nowy szlak znajomy był.
I tylko kiedy czerń chorągwi gdzieś poprzedzał krzyż -
W przecznice pierwszą z brzegu gnał co sił.
Bo ona sie bała pogrzebów,
Co noc pełzły w spokój jej snów:
Wóz czarny ze srebrem
I łzy niepotrzebne,
Mdłe drżenie chryzantem i głów.
Bo ona sie bała pogrzebów,
Jak pająk po twarzy pełzł strach,
Gdy chude jak szczapy
Szły złe, kare szkapy,
Z czarnymi kitami na łbach.
To tu, spójrz bliżej, jeszcze w korze ostry został ślad
I płacze las żywicy gorzką łzą.
Brzmiał opon śpiew i gadał silnik, w oknach śmiał sie wiatr,
Gdy na dnie nocy on całował ją.
Tu kres podróży znaczy, w krwi rubinach, brudny koc,
Nie skrywam, przedtem jednak wypił ćwierć.
Przez chwile widział szczeście, w światłach uciekało w noc,
No powiedz, może znasz piekniejszą śmierć?
A kiedyś sie bała pogrzebów,
I drżało jej serce gdy szły.
Aż wreszcie ten pogrzeb,
We dwoje - jak dobrze,
W tym srebrze i czerni sie śni.
Bo ona sie bała pogrzebów,
Jak pająk po twarzy pełzł strach,
Gdy chude jak szczapy
Szły złe, kare szkapy,
Z czarnymi kitami na łbach.